Umut Kılavuzu

Bozkır tarlalarında ülkemin

Selamına bir borçlu çıkmadır bu mahcup yüzüm

Ya koşarım yalınayak köy yollarında

Ya oturup ağlarım ağaç diplerinde

Hayale kapayıp da yaşlı gözlerimi

Umudun koyu rüyalarında kaybolurum

 

Bilmezler ki ben bu rüyalara yazdım ilk şiirlerimi

Aşkı bu rengarenk çiçeklere anlattım ilkin

Akşam ezanından sonra eve geç kalışlarımın azarını

Yalnız bu duvarlara anlattım birer birer

 

Ey sesleri kısılıp bir orman kavgasından kaçan gelincikler

Ey ellerimi bir keskin bıçak gibi kesen yorgun dikenler

Bu topraklar sizindir elbet

Şimdi üzerine basan ihtiyar bedenim

Uyanınca koyu rüyalarından

Bir sığınma daveti gönderecek coğrafyanıza

Bilirim

 

İşte ben

Bir ufak asudeyken daha

Bu eşsiz kudret doldurdu sarı sayfalarımı

Kalemin kurşunu

Sudan sebep döküldü ağır ağır

Duysa keşke dedim

Ah

Duysa keşke

Heybemde sessiz sayhalarımı

 

CEVAP VER

Please enter your comment!
Please enter your name here