Ana Sayfa Deneme Soluklan Biraz

Soluklan Biraz

– Dur, dur artık. Yazma, yazmamalısın belki de. 

– Bak anlamıyorsun beni, duramam, duramıyorum, yazmadan nefes alamıyorum.


– Hayır, hayır seni anlıyorum. Sen dünyaya bodoslama düştün. Biliyorum sen şevkat dolu bir kalp görünce duramıyor ağlıyorsun. Gördüğünü söylemeden, hissettiğini dünyaya bırakmadan, masallara sesini duyurmadan nefes almış saymıyorsun kendini. Ama gözleri, yok yok belki de saçları, hayır hayır şevkat dolu sesi, yüreği, merhametin kelimelere dönüşmüş hali… Hayır yazmamalısın. Daha ne kadar devam edeceksin buna!

– Biliyorum beni tanıyorsun. Tanıyorsun işte. Söyleme böyle şeyler. Hem biliyorum sen de düşünmeden edemiyorsun işte. Bıraktın göklerin, dağların, kuşların, yolların, yıldızların şarkılarını söylemeyi sende. “Dünya’ya bile bir dünya anne lazım…” sözü kulağında değil mi seninde? Lütfen beni kandıramazsın. Bana yazmayı bırakmamı söyleme. Ne kadar devam edeceğimle ilgilenmedim hiçbir zaman. Kalemimin ucu kırılırsa bir gün belki, biter işte

–   

Susma! Yazmamam gerektiğini söyle bana. ”Zamanı sarışın bir kedi olarak yarat baştan Allah’ım. Bırak okşayayım. Esirge ve bağışla beni gerçekten. Bırak düşlerimde kaybolayım.” derse nasıl yazmadan durabilirim bunu anlat bana.

Unutma koskocaman bir evrende, bir noktasın. Bir hamamböceği olarak uyanacaksın bir gün. Ama o gün bu gün değil. Sakince bırak kalemi artık.

– Ben bir şiir miktarı oturmak istemiştim orada. “Bazıları şiir sevmez, onların yaraları yoktur.” demiş. Bunu ona sormalıyım, ben neden bu kadar çok şiir seviyorum? Nedeni bu olabilir mi? Belki de cevabımı alıp susarım diyorum. Neden ısrarla yazmamam gerektiğini söylüyorsun hala. Gör işte yok benim de ucum bucağım.

…!

Tamam, tamam kızma artık bana. Şimdilik susuyorum. Biçimsiz bir bulut bu gece bir yerlerde yağmura dönecek. Onun hatrına susuyorum ama. Sen istiyorsun diye değil.

Ah! Kırmızı sandalyene otur da biraz daha oku. Sadece oku.

– Sen de susar mısın artık? Kafamın içinde yeterince  şikayet var zaten. İstediğini yapıyorum. Okuyup susuyorum.

Teşekkürler. Kapa gözlerini öyleyse…

Önceki İçerikUmut Dağı
Sonraki İçerikRecep İvedik 5 İnceleme
Umut GÜNGÖRhttp://www.rengarenkdergisi.com
"Cennet, muhallebiden duvarlar demek değildir sayın yetkili! Cennet, insanların birbirlerini dinlemeleri demektir, birbirlerine aldırmaları, birbirlerinin farkında olmaları demektir."

1 YORUM

CEVAP VER

Please enter your comment!
Please enter your name here

Diğer İçerikler

Yeniden Yaşamaya Başlamak Kolay mı?

Yeniden başlamak, yeni bir şiir yazmak gibi. Yazılan milyonlarca şiir varken, hem de en çok aşkı anlatmışken insanlar, yeni bir kağıda aşkı yazmak kadar...

Sessizliğimin diğer yüzü

Sesimin kelime bulamadığı sokaklardan geçiyorum. Öyle ki, kelimeler tank gibi geçiyor yüreğimden. Aklıma geliyor yüzün, Sözler köşkünün en karanlık köşesine sığınıyorum.   Senden kaçmanın adıdır kurtuluş... Kaçmak, sen hariç her...

Safderun

İnsanlar kaça ayrılır bilmiyorum ama bin parçaya bölündüm. Her zerrem bir yere saçıldı; yine de doymadım. Yaşım kadar yaşlandım ama yaşım kadar yaşayamadım. Nefes...

Yazarlık Akademisi

“Kelimelerim yine düğüm düğüm oldu zihnimde. Elim gitmiyor kaleme bir türlü. Akademi için kabul mektubumu aldığımda halbuki sevinçten havalara uçmuştum. Fakat mektubun en alt...

Recent Comments

on 1 Zaman
Merve on 1 Zaman
Semiha on 1 Zaman
on 1 Zaman
İsmail on 1 Zaman
Mesut on Şükufezar
Tuğba Özdemir on Zaman’sızım
Tuğba Özdemir on Zaman’sızım