Ana Sayfa Deneme Özür Dilerim

Özür Dilerim

Kimseye güvenmemeni anlıyorum.
Her ortamda yabancı olan kişinin sen olduğunu biliyorum.
Değişen ortamlar ve yüzlerin senin için bir anlamı olmadığının farkındayım.
Kimseye bir şey anlatmamanı anlıyorum arkadaşım.
Bu kadar iyi bir dinleyici olmanı, nasıl da susmayı böylesine koz olarak kullanmanı anlıyorum.
Özür dilerim ama anlıyorum.
Anlıyorum çünkü biliyorum, yıllarca sokakta birilerine çarparak yürüyen o serseri çocuğun karşısına birinin dikilip “seni tanıyorum ben” demesini bekledin.
Birinin de sana çarpıp “seni tanıyorum” demesini bekledin.
Fakat o daracık şeritte hep birilerine çarpıp özür dilemeden geçen kaba biri oldun.
Çünkü kimse seni tanıyamadı.
Kimse seni ufak bir çocukken tanımaya lüzum göstermedi.
Ve özür dilerim,
İlk karşılaştığımız zaman sana ‘anlat bana’ dediğim için.
Özür dilerim,
kendi içinde fısıltısına bile katlanamadıklarını bana anlatmanı beklediğim için.
Özür dilerim,
Sen başarılı bir çocuk olarak hayatına devam ederken,
Seni sırf başarılı olduğun için merak eden o kalabalığın arasına katıldığım için.

Onları aksine geri çekiliyorum.
Geri çekiliyorum, elleri havada ve silahlarını saniyesinde yere fırlatan biri olarak.
Geri çekiliyorum, merakı anlaşılan küçük bir çocuk şımarıklığı ile.
Geri çekiliyorum,
Fark edilir edilmez ellerini havaya kaldıran bir korkak olarak.

Çünkü senin üstüne bahis oynayamam. Senden bir şey elde edecek değilim.
En azından bir kişi azaldı değil mi?
Bir kişi üstüne inat ekleyerek bahis oynayanlardan.
Bir gün onlar da gidecek çünkü için gölgeler ile dolu.
Kendi gölgesi ile baş eden biri kazanır seni.
İnsanlar daha kendi gölgelerine uyuz iken biri için gölgelerle savaşamaz. Savaşsa kaybeder.
Kaybedenleri kimse umursamaz.

Geri çekiliyorum arkadaşım.

En azından bir kişi azaldı değil mi?

Önceki İçerikMaskeli Yüzler
Sonraki İçerikEllerinden

CEVAP VER

Please enter your comment!
Please enter your name here

Diğer İçerikler

Kara Sokak Mahallesi

   Elimdeki tabağı durulayıp musluğun hemen yanına, az önce yıkadığım tabakların üstüne koydum. Başımı kaldırıp mutfak dolaplarına baktım sonra; ne zamandır nem alan duvar...

Müphem

İnsan, oluklu bir hüzün boşluğu Avlularda kan kuyusu arar Şimdi gördüm elinde uçurtması Uçurmaz, yürütür   Yeşil tonlu sokaklara bırakır Otuz sekiz numara çamurlu izlerini ayaklarının   Ses çoğaltır, ses kısar Nazara...

Anlatamadıklarımız

Yalnız olmak güzeldir, bazen açıp bir kitap okursun, bazen bir diziye başlar saatlerce başından kalkmazsın, düşüncelerini dinlersin kendine ayıracak zamanın olur. Belki güzel sıcak...

Ölüm ve Kedi -1

       2020 yılı kötü bir tavırla geldi bana.      Bu yıl, hayatımda hiç oynamadığım bir rolü üzerime yıktı:      Ölenin arkasından yıkılan adam.      Bu...

Recent Comments

on 1 Zaman
Merve on 1 Zaman
Semiha on 1 Zaman
on 1 Zaman
İsmail on 1 Zaman
Mesut on Şükufezar
Tuğba Özdemir on Zaman’sızım
Tuğba Özdemir on Zaman’sızım