Huzur Kokulu Eller

Bazı anlar hep kalıyor. Hafızalarda taze, yaşantının en içinde. Zaman, üstüne bir toz atmaktan çok yeşertiyor onları. Suluyor, çiçek çiçek. Açıyor yeniden… Aradan geçen zaman sanki dün oluyor. Ve bugün her şey bir kalıyor. İzmir’in ılık yaz akşamları gibi içine işliyor insanın. Dünün nefesi şimdi olmuş. Kilometrelerce öteden odama sinmiş. Samimiyetin şekil bulduğu, o zamana kadar hiç tadılmamış dostluk kokulu günler. Umut kokulu yarınların düşünce timsali. Huzurun buram buram kokusu, şimdi hasret olunan gönüller… Böyle anlar yok mudur hepimizin hayatında? Birileri kalbimize imzasını atmamış mıdır hiç? Birileri dost olmamış mıdır en içimize(?) Hepimizin hayatında imzası olan huzur kokulu eller vardır. Kalbimize dokunmuş eller… İliklerimize kadar hissettiğimiz onu. Karlı bir kış akşamında tüm zorluklara rağmen şehirler arası yol da gidecek olsak sevdiğimiz… Kokusu yanı başımızda olan temiz yürekler. Ve onlar öyle dosttur ki en yalnız sandığımız anda omzumuza umut dolu elleriyle dokunurlar. Karanlık bir akşamda ruhumuz bambaşka diyarlarda güneş açar. Bazen bedenen bazense ruhen!

Huzur kokulu insanlar var(dır) hayatımızda. İyi ki varlar, iyi ki huzur kokuyorlar! Zamanın kirli ellerinin kirletemediği güzel insanlar..

Tuana Pınar Burakoğlu

5 YORUMLAR

  1. Şiir tadında hissiyatın nesir urbasında dile gelişi.. Tebrikler güzel kalbli yazar. İlhamların her daim taze ve bereketli aksın edebi neşriyata teşne gönüllere. ✍️

  2. Asıl teşekkür ve övgü bana bu yazıyı yazdıran, kalemimden dökülen güzel satırlara vesile olan kocaman yürekli insanlar! Onlara teşekkürü bir borç bilirim.

CEVAP VER

Please enter your comment!
Please enter your name here