Ana Sayfa Deneme Huzur Kokulu Eller

Huzur Kokulu Eller

Bazı anlar hep kalıyor. Hafızalarda taze, yaşantının en içinde. Zaman, üstüne bir toz atmaktan çok yeşertiyor onları. Suluyor, çiçek çiçek. Açıyor yeniden… Aradan geçen zaman sanki dün oluyor. Ve bugün her şey bir kalıyor. İzmir’in ılık yaz akşamları gibi içine işliyor insanın. Dünün nefesi şimdi olmuş. Kilometrelerce öteden odama sinmiş. Samimiyetin şekil bulduğu, o zamana kadar hiç tadılmamış dostluk kokulu günler. Umut kokulu yarınların düşünce timsali. Huzurun buram buram kokusu, şimdi hasret olunan gönüller… Böyle anlar yok mudur hepimizin hayatında? Birileri kalbimize imzasını atmamış mıdır hiç? Birileri dost olmamış mıdır en içimize(?) Hepimizin hayatında imzası olan huzur kokulu eller vardır. Kalbimize dokunmuş eller… İliklerimize kadar hissettiğimiz onu. Karlı bir kış akşamında tüm zorluklara rağmen şehirler arası yol da gidecek olsak sevdiğimiz… Kokusu yanı başımızda olan temiz yürekler. Ve onlar öyle dosttur ki en yalnız sandığımız anda omzumuza umut dolu elleriyle dokunurlar. Karanlık bir akşamda ruhumuz bambaşka diyarlarda güneş açar. Bazen bedenen bazense ruhen!

Huzur kokulu insanlar var(dır) hayatımızda. İyi ki varlar, iyi ki huzur kokuyorlar! Zamanın kirli ellerinin kirletemediği güzel insanlar..

Tuana Pınar Burakoğlu

Önceki İçerikHayal
Sonraki İçerikSana Veda Etmek O Kadar Zor Ki

5 YORUMLAR

  1. Şiir tadında hissiyatın nesir urbasında dile gelişi.. Tebrikler güzel kalbli yazar. İlhamların her daim taze ve bereketli aksın edebi neşriyata teşne gönüllere. ✍️

  2. Asıl teşekkür ve övgü bana bu yazıyı yazdıran, kalemimden dökülen güzel satırlara vesile olan kocaman yürekli insanlar! Onlara teşekkürü bir borç bilirim.

CEVAP VER

Please enter your comment!
Please enter your name here

Diğer İçerikler

Düşebilmek Bir Firar Telinden

Koyu, kap kara bir sessizlik yolumun üstü. Adım adım kopan bir heyelan bu iki heceli. Toprak olup, serilir üstüme. Kış kadar yalnız kalır şimdi, Üşüyen sıcaklığın.   Gün gelir Düşebilen firar...

Ben Geceyi Böldüm ve Yazdım Seni İçine

Ben geceyi böldüm, kavga ettim. Sensizdim bir asır gibi uzak. Sensizdim, kıtalar boyu peşine düştüm. Yağmurlarda içtim suyumu, Dünyama seninle baktım. Ağır bir kurşun gibi üstüme düşe düşe. Ben geceyi...

VE SEN

O küçük kırılgan kalbimi yeniden yeniden kıran nefesim, Duygularımı bastıra bastıra kül olmuştu. Güneşin yanındaki mum ışığı gibi tükenmeyi göze almışken, Evet, Sevmem hataydı, fakat bunu bile bile...

Gönül Camı

Hani hava soğuk olur ama Odan sıcak olur da camlar buğulanır ya İşte, gönül camım da öyle oldu seninle İsmimizi yazdım buğuya, Seni, beni... ...

Recent Comments

on 1 Zaman
Merve on 1 Zaman
Semiha on 1 Zaman
on 1 Zaman
İsmail on 1 Zaman
Mesut on Şükufezar
Tuğba Özdemir on Zaman’sızım
Tuğba Özdemir on Zaman’sızım